Маликнеьмат : Ҳукумат бояд аз рафтани занон ба муҳоҷирати меҳнатӣ ҷилавгирӣ кунад.


Дар куи зиндагони овораанд мардум Аз бахри бурда ноне бечораанд мардум. Ф.А

 

Имруз дар ҷомеаи кишвар саҳми занон дар ҳама ҷабҳаҳои зиндаги эҳсос мешавад. Вале бо ин вуҷуди ширкати занҳо дар соҳоти мухталифи ҷомеа, боз мушоҳида мешавад, ки занҳои тоҷик ба унвони неруи кории арзон  ба кишварҳои дур баҳри ба даст овардани кути лоямут ҳиҷрат мекунанд. Ҳарчанд, ки муҳоҷирати кори дар солҳои кабл дар Тоҷикистон кори мардон буд, аммо ҳоло бошад рафтан ба куи ҳиҷрат дар миёни занон низ «муд» шудааст.

Имруз он гуна , ки мушоҳида мешавад ва ҳамон тур ки коршиносони марбут ба масоили иҷтимои изҳор менамоянд занони тоҷик бо душвориҳо ва мушкилоти зиёди иҷтимои ва иктисоди рубару ҳастанд. Ва дар катори садҳо мардони муҳоҷир занҳо низ ҳузур доранд ва ин падидаи муҳоҷират руи зиндагии онҳо таьсироти манфи мерасонад.Оиди ин масоил, ки имруз зани тоҷик чи накше дар ҷомеаи кунуни дорад,раванди муҳоҷират ба ҳаёти у чи таьсироте расондааст ва роҷеь ба шароити иҷтимоии занҳо тасмим гирифтем то бо муҳаккик, ҷомеашиноси тоҷик устод Маликнеьмат суҳбате анҷом диҳем ва то як андоза бубинем зан ки ҳамчун ба кавли маьруф эьҷози худовандист, имруз чи накше дар ҷомеа дорад.

Устод, мехостам нахустин суолро аз ки будани зан ва накши у дар ҷомеаи имрузи бидонам?

Зан –  ҳамчун  як  эъҷози  худовандӣ, зеботарин  сунъ  ва  волотарин  намунаи  иффат  ва  отифаи  бани  башар  дар  ҷомеъаи  имрўз  нақши  муассир  ва  мавқеи  сазовор  дорад. Хосса  агар  он  зани  шарқӣ  ва  тоҷик  бошад. Ин  гуна  зан  бо  ҳунармандии  кадбонуӣ, меҳрубонӣ,  шикастанафсӣ, бурдборӣ  ва  даҳҳо  сифатҳои  дигар  бар  соири  занони  сайёра  болоӣ  дорад. Беҳтарини  занҳо  ҳамонест,  ки  дар  хона  бинишинад  ва  парастории  шавҳар  ва  фарзандон  бикунад:

 

Занонро  набошад  беҳ  аз  ин  ҳунар,

Ки  шинанду  зоянд  шерони  нар.

Барои фаҳмидани чи гунагии зан чи кор бояд кард?

Агар  хоҳед,  ки  сифати  нек  ё  бади  занро  бидонед, ба  шавҳараш  нигаред. Агар  ваҷҳи  мард  беғубор  ва  хотираш  ҷамъу  руҳаш  болида  бошад, маълум,  ки  зане  сазовор  ва  хирадманд  дорад:

Зани  хубу  фармонбару  порсо,

Кунад  марди  дарвешро  подшо

Мардони  хирадманд  дар  ҳамаи  давру  замон  нисбат  ба  зан  арҷ  мегузоштанд  ва  ба  вуҷуди  ў  эҳтиром  медоштанд. Зеро  зан,  модар, ҳамсар  хоҳар чашмаи  меҳру  вафодорӣ  ва  зиннатбахши  зиндагии  инсон  дониста  шудааст.Ба  андешаи  мо  зан  бояд  беш  аз  ҳар  кас  зебо  бошад  ва  ин  зебоиро  барои  шавҳар  ва  фарзандони  хеш ҳифз  бикунад. Зебоии  зан  чист? Хулқи  нек,  сухани  мулоим, чеҳраи  кушода,  на  атру  хушбуиву  рангу  бори  зоҳир. Ман  хуш  надорам  занеро,  ки  корҳои  мардона  бикунад.  Зеро  бо  ин  сабаб  ба  ҳусни  худ  нуқсон  ворид  менамояд.

Имруз дар Руссия, яке аз кишварҳои умдае,ки аксаран муҳоҷирони тоҷик дар инҷо бо умури мухталифе сару кор доранд, шумори занҳои муҳоҷири тоҷик кам нест. Шумо раванди муҳоҷирати занон ба Русияро чи тавр қабул мекунед?

Муҳоҷирати  зан  ба  ҳар  куҷое  ки  бошад,  бидуни  зарурат  ба  ҳеҷ  ваҷҳ  мақбул  нест.  Агар  ҳоҳ  ба  сабаби  меҳнат  бошад, хоҳ  ба  сабаби  тиҷорат. Ин  амали  номатлуб  ҳамон  вақт  ба  вуқўъ  мояд,  ки  дигар  илоҷе  барои  зан  намонад. Бештар  бар  ин  амал  занони  беваву  танҳо  ва  оилавайроншуда  даст  мезананд.  Аммо  ин  гуна  ҳодисаҳоро  ҳам  медонем,  ки  занон  аз  пайи  шавҳарони  худ  ба  гўшаҳои  дурдасти  ҷаҳон  мисли  Русия  ва  дигар  мамолик  мерафтанд.Бисёрии  инҳо  пушаймон  шуда  баргаштанд. Зеро  муҳити  Руссия  барои  занҳои  мо  нест.Бештари  дигари  онҳо  барои  он  мерафтанд,  ки  мабодо  шавҳаронашон  барои  худ  зани  дигар  нагиранд. Умуман  муҳоҷирати  меҳнатӣ  набояд  барои  зани  тоҷик  бошад.Ҳукумат  бояд  аз  рафтани  занон  ба  муҳоҷирати  меҳнатӣ  ҷилавгирӣ  кунад. Зеро  зан- ин  худ  бақои  миллат  аст.Ва  набояд,  ки  зани  тоҷик  дар  муҳити  ғайритоҷикӣ ва  умуман  зани  шарқ  дар  муҳити  ғайри  шарқӣ  одат  бикунад.

Оё фикр намекунед ки Ҳукумат дар нарафтани занҳо ба куи ҳиҷрат метавонад икдоме намояд?

Гумон  мекунам,  ки  барои  зани  тоҷик  хотири  ҷамъ ва  дили  беғам  агар  муҳайё  кунед, кифоя  хоҳад  буд,ки  миллате  баруманд  эҷод  бикунад. Хотири  ҷамъи  ў  фарзандони  солим  ва  дили  беғами  ў  серию  пурӣ  ва  рўзгори  амну  амон  асту  бас.Ў  бо  ҳамин  кадар  дороӣ  розист,  ки  шоду  хурсанд  зиндагӣ  бикунад. Ҳукумат  бояд  аз  рафтани  занон  ба  муҳоҷирати  меҳнатӣ  ҷилавгирӣ  кунад. Зеро  зан- ин  худ  бақои  миллат  аст.Ва  набояд,  ки  зани  тоҷик  дар  муҳити  ғайритоҷикӣ ва  умуман  зани  шарқ  дар  муҳити  ғайри  шарқӣ  одат  бикунад

Шароити  иҷтимоии  занонро чӣ  гуна  метавон  арзёбӣ  кард

Шукронаи  он,  ки  зиндагӣ  дар  Тоҷикистон  рў  ба  беҳбудӣ  оварда  истодааст,  занон  дар  русто  зиндагии  муътадил  ба  сар  мебаранд  ва  бештарини  онҳо  ба  ҷўз  корҳои  хона,  инчунин  ба  парвариши  чорвои  хусусӣ,  зироаткорӣ, боғдорӣ  ва  тиҷорат  машғул  буда  дар  саҳмгузории  буҷаи  оила  ба  шавҳаронашон  кумак  мерасонанд. Аз  он  ки  аҳён-аҳён  ҳаводиси  бемориҳои  гуногун  ва  худкушӣ  миёни  занон  мушоҳида  мешавад, ин  ба  аҳволи  рўҳонии  ҳар  фард  вобастагӣ  дорад.

Шароти занҳо дар русто чи гуна аст?

Дар  шаҳрҳо  низ  занони  тоҷик  тамоми  ҳунари  худро  ба  кор  мебаранд,  то  зиндагии  худро  ба  сатҳи  лозим  боло  бардоранд. Дар  Тоҷикистон ҳолу  аҳволи  русто  то  шаҳр  чандон  тафовут  намекунад. Ҳатто,  бар  гумоне  ғолиб,  зиндагӣ  дар  деҳот  нисбат  ба  шаҳрҳо  дида  бароҳаттар  аст.

Бо ин вучуд,хамон гуна,ки мебинем имруз зани точикро бухрони мушкилихо домангир аст.Мушкилоте назири камии маош, набуди чои кор, хушунатхои хонаводаги ва дур мондани духтарон аз тахсил.Инхо хама бастаги ба чи доранд?

Камии  маош,  албатта,  ба  иктисодиёт  ва  истехсолот  вобастаги  дорад,  ки  бояд  дар  ин  бора  чорахои  чидди  андешида  шаванд, то  маош  ба  сатхи  давлатхои  пешрафта  баробари  кунад. Таъмини  чои  кор  низ  яке  аз  омилхои  муассир  аст  барои  пешрафт  ва  маишати  чомеаи  шахрванди. Точикистон яке  аз  манотики  кучак  аст,  ки  бо  таъсиси  ду-се  корхонаи  бузург,  шабехи  Точикарзиз  метавон  ин  муамморо  хал  намуд. Хушунатхои  хонаводаги  асосан  аз  нодори,  рухафтодаги  ва  яъс  пайдо  мешавад. Хар  гох,  ки  чомеъаи  шахрванди  пешрафт  кунад,  ин  падидаи  номатлуб  аз  сари  рох  бармехезад.

Оре,  вактхои  охир  эхсос  мекунем,  ки  ба  сабабхои  тангии  маиши    духтарон  аз  хонаводахо  барои  тахсил  ба  донишгоххо  камтар  чалб  мешаванд. Аммо  ин  фочеа  аст. Агар  модари  тчик  аз  савод  дур  монад,  миллат  аз  савод  дур  мемонад.

 

 

 

Дар интихо, паёми Шумо?

Таманнои  онро  дорем, ки мардуми  тоҷик  мунису  ғамхори  ҳам  бошанд  ва  бо  якдигар  аз   рўи  шафқату  меҳрубонӣ  муомила  бикунанд.


 

Реклама

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s

%d такие блоггеры, как: